System piktogramów i oznakowania dla kawiarni RUBBIX w Indonezji
Dla kawiarni RUBBIX w Indonezji zaprojektowałem system piktogramów i tablic informacyjnych obejmujący różne części lokalu — od toalet i przestrzeni dla personelu, przez miejsce modlitwy i dostęp do Wi-Fi, po strefy dla kierowców oraz oznaczenia części dla palących i niepalących.
Łącznie powstało 21 wariantów tabliczek. Część z nich wykorzystywała te same piktogramy w różnych kontekstach, dlatego projekt nie polegał na tworzeniu 21 niezależnych kompozycji. Ważniejsze było zbudowanie jednego systemu, który pozostaje czytelny i spójny niezależnie od rodzaju komunikatu.
Opracowałem zarówno same piktogramy, jak i sposób ich wykorzystania na gotowych oznaczeniach — wraz z typografią, kolorystyką, kierunkami oraz elementami identyfikacji RUBBIX.
Różne komunikaty musiały wyglądać jak część tego samego miejsca
Zakres obejmował bardzo różne informacje. Użytkownik miał znaleźć toaletę, rozpoznać część przeznaczoną dla personelu, odnaleźć miejsce modlitwy, połączyć się z Wi-Fi czy zorientować się, gdzie znajduje się konkretna strefa lokalu. Osobną grupę tworzyły oznaczenia przeznaczone dla kierowców i osób odbierających zamówienia oraz komunikaty związane ze strefami dla palących i niepalących.
Gdyby każda tabliczka została potraktowana jako osobny projekt, bardzo szybko powstałby wizualny chaos. Dlatego najpierw należało ustalić wspólne zasady, a dopiero później wypełniać system kolejnymi komunikatami.
Podstawą stało się czarne tło, białe piktogramy i typografia oraz żółty akcent pełniący funkcję porządkującą. Wszystkie tabliczki wykorzystują również charakterystyczny, ścięty narożnik i subtelny element graficzny marki w tle. Dzięki temu nawet oznaczenia o zupełnie różnej funkcji są wizualnie rozpoznawalne jako jedna rodzina.
Piktogram miał przekazywać informację zanim użytkownik przeczyta tekst
Przy oznakowaniu nie ma dużo czasu na interpretację. Symbol musi działać szybko, dlatego najważniejsze było znalezienie prostych form, które będą jednoznaczne także po zmniejszeniu.
Nie wszystkie komunikaty dało się oprzeć na standardowych symbolach. Oznaczenie miejsca modlitwy wymagało formy odpowiedniej dla lokalnego kontekstu, a strefy dla kierowców i osób odbierających zamówienia potrzebowały piktogramu odnoszącego się do kierowcy jednośladu. Osobno powstał znak ostrzegający przed niskim przejściem, ikony toalety dla mężczyzn i kobiet, bezpłatnych napojów czy dostępu do Wi-Fi.
W kolejnych wersjach dopracowywałem proporcje sylwetek, geometrię poszczególnych symboli i ilość detali. Szczególnie przy tak prostych ikonach nawet niewielka zmiana długości linii czy odstępu pomiędzy elementami może wyraźnie poprawić ich czytelność.
Jeden wzór tabliczki, wiele zastosowań
Część projektu dobrze pokazuje, dlaczego system oznakowania powinien być modułowy.
Dla stref dla palących i niepalących nie było potrzeby projektowania za każdym razem zupełnie nowego znaku. Bazowy piktogram pozostawał ten sam, natomiast zmieniały się informacje dotyczące konkretnego miejsca — np. saloniku, tarasu, tarasu zewnętrznego czy drugiego poziomu — oraz oznaczenia kierunkowe.
Dzięki temu użytkownik nie musi uczyć się nowego symbolu przy każdej tabliczce. Rozpoznaje znany znak palenia lub zakazu palenia, a następnie z tekstu i kierunku dowiaduje się, której części lokalu dotyczy komunikat.
Ta sama zasada pozwala też łatwiej rozwijać system w przyszłości. Jeśli pojawi się kolejna strefa, można stworzyć następny wariant bez przebudowy całego języka wizualnego.
Format wynikał z informacji, a nie odwrotnie
Nie wszystkie tabliczki mają takie same proporcje i właśnie tak powinno być.
Standardowe oznaczenia, takie jak toaleta czy miejsce modlitwy, dobrze mieszczą się w kompaktowym formacie. Komunikat „Uwaga na głowę” wymaga większej szerokości, ponieważ ma być zauważony w ruchu. Tablica Wi-Fi jest pionowa, ponieważ poza symbolem sieci zawiera również kod QR służący do połączenia.
Z kolei oznaczenia prowadzące na drugi poziom potrzebują miejsca na ikonę schodów, kierunek i oznaczenie piętra.
Zamiast wciskać każdy komunikat do identycznego prostokąta, zachowałem wspólny język wizualny, jednocześnie pozwalając formatowi dopasować się do funkcji konkretnej tabliczki.
Oznaczenia wynikające z rzeczywistego funkcjonowania kawiarni
Część tabliczek była ściśle związana z tym, jak funkcjonuje sam lokal.
Poza standardowymi oznaczeniami powstały m.in. strefa kierowców, strefa dla osób odbierających zamówienia, punkt tranzytowy czy bezpłatne napoje. To komunikaty, których nie da się po prostu skopiować z uniwersalnego zestawu znaków używanego w każdym budynku.
Przy takich elementach najpierw trzeba zrozumieć funkcję miejsca, a dopiero później zdecydować, jaki symbol będzie dla użytkownika najbardziej naturalny.
To właśnie ten etap jest dla mnie najważniejszy w projektowaniu piktogramów: nie zaczynam od rysowania ikony, tylko od zrozumienia informacji, którą ma przekazać.
Od projektu na ekranie do oznakowania w przestrzeni
Piktogram lub tabliczka może wyglądać poprawnie jako płaska grafika, ale ostatecznie będzie funkcjonować w konkretnym miejscu — nad przejściem, przy schodach, obok drzwi czy przy wejściu na taras.
Dlatego przy prezentacji projektu warto pokazać oznaczenia również w kontekście przestrzeni. Dopiero wtedy można ocenić, czy komunikat ma właściwą wielkość, czy hierarchia informacji jest czytelna z odpowiedniej odległości i czy forma pasuje do charakteru wnętrza.
Efekt końcowy
Finalnie powstał system 21 tabliczek obejmujący zarówno standardowe informacje użytkowe, jak i oznaczenia wynikające bezpośrednio z funkcjonowania kawiarni RUBBIX.
Najważniejsze było dla mnie połączenie trzech rzeczy: szybkiego odczytania informacji, spójności z identyfikacją marki oraz możliwości łatwego rozwijania systemu o kolejne oznaczenia.
Dzięki wspólnemu językowi piktogramów, konsekwentnej typografii i modułowej konstrukcji tabliczek bardzo różne komunikaty mogą funkcjonować obok siebie bez wrażenia, że zostały zaprojektowane niezależnie.
Masz projekt
do zrealizowania?
Opisz, czego potrzebujesz, oraz podaj planowany termin i budżet. Na tej podstawie zaproponuję zakres, termin realizacji i wstępną wycenę — zazwyczaj w ciągu 24 godzin.
